Columns van Quinta

Pijn in spieren en gewrichten

Laatst wist ik mezelf te verwonderen. Het was 07.23 uur, de wekker was 8 minuten eerder al afgegaan, dat is niet zo wonderbaarlijk maar ik besefte me ineens iets: wat verbazingwekkend dat ik niet keihard aan het gillen en huilen ben. Gezien de status van mijn lichaam ’s ochtends is dat wel echt wonderbaarlijk knap. De snijdende spierpijn in mijn benen, de drukkende pijn in mijn onderrug, het bonken in mijn knieën, de lamheid van mijn armen en de algehele stijfheid waar een eikenhouten deur nog flexibel bij is. Plus het gevoel alsof ik in de nacht 150 kg ben aangekomen in gewicht en met dat gewicht de Mount Everest heb beklommen. Geen idee hoe dat is, maar ik vind het geschikt vergelijkingsmateriaal. Tikkie overdreven? Nee.

Iedere dag. Iedere ochtend. Gewoon áltijd begint mijn dag zo. Diepe buiging voor mezelf – later op de dag – dat ik niet als een mager speenvarken lig te krijsen. Tenminste… niet iedere ochtend. Want er zijn echt wel dagen dat zelfs ik me niet kan inhouden en de boel bij elkaar schreeuw en huil. Spier- en gewrichtspijn. Man, man wat kunnen die erg zijn. Maar waarom zet ik het niet continu op het uitkermen van de pijn? En waarom zal je niet snel zien dat ik iedere minuut pijn heb?

Men denkt dat je aan pijn went omdat het er toch non-stop is. Maar pijn went niet. “That’s the thing about pain, it demands to be felt”. Ik probeer dat altijd uit leggen dat je 99 keer in je leven je hoofd kan stoten tegen een punt van een kastje, maar de 100e keer doet dat echt nog wel zeer. Je gaat er alleen anders mee om. Daar waar je misschien de eerste keer brullend op de grond lag, zeg je nu alleen ‘au’ en ga je weer verder met waar je mee bezig was. Dat geldt voor mij ook, ik heb leren omgaan met pijn die voor mij bekend is.

Onzichtbaar

Pijn voetbalspelerOmdat je het niet snel zal merken dat pijnen door mijn lichaam gieren is er ook weinig begrip te verwachten. Hoe komt dat? Zit het verschil in acute en chronische pijn? Is het de onzichtbaarheid? Een voetballer die onderuit wordt gehaald door zijn tegenstander is “voelbaar”. Zogenaamd voelen we die pijn zelf ‘aaah!! Dat doet zeer!’ Die conclusie wordt getrokken omdat het er 1. Pijnlijk uitziet en 2. De mimiek van de speler doet geloven dat het echt zeer deed. En toch, toch staat de speler weer op en voetbalt verder. Hulde, hulde! Wat een respect hebben we daar voor, medeleven, begrip, het hele plaatje is compleet.

Voor iemand met chronische pijn is dat plaatje heel anders. 1. Je ziet niet dat er wat gaande is en 2. Je loopt niet hele dagen met een verkrampt gezicht rond. Maar dat zijn juist wel de twee punten die nodig zijn om begrip te krijgen. Maar hoe raar is dat? Iemand die z’n kleine teen stoot, wat vijf minuten later echt geen zeer meer doet, die krijgt het. En iemand die dag in dag uit met pijn moet leven, krijgt het niet.

Zijn het dan soms ook die televisiecommercials die de gedachte voeden dat pijn zichtbaar moet zijn? En dat er altijd wat aan pijn te doen is? Aan de overtrokken expressies van de acteurs zou je zeggen dat wanneer je gewrichten of spieren pijn doen dat het ook zichtbaar is. En als je pijn hebt dan neem je toch gewoon wat in? Dan smeer je toch een zalfje? Dan ben je er zo vanaf! Helaas gaat die vlieger niet op. Symptoombestrijding kan aardig zijn voor acute pijn maar bij chronische pijn moet de oorzaak aangepakt worden. En de oorzaak van spier- en gewrichtspijn zit bij Lyme diep. Heel diep.

Lyme pijn

Pijn en/of zwelling in gewrichten en pijn in (aanhechting van) spieren en pezen staan hoog geranked op de symptomenlijst van Lyme. Borrelia is de veroorzaker van de ziekte van Lyme, Borreliabacteriën zijn spirocheten. Een spirocheet ziet er uit als een soort slingerend, spiraalachtig slangetje. Als de spirocheten niet worden aangepakt dan kunnen ze zich overal in het lichaam vestigen en dat zullen ze ook doen. Daarnaast zijn ze ook in staat om gifstoffen af te scheiden. De Borreliabacteriën nestelen zich graag in spieren, banden, vaten, bindweefsels, organen, zenuwen en hersenweefsel. Dit komt omdat dit zeer compacte weefsels zijn met een weinig zuurstof en bevatten veel collageen (het voedsel van de bacterie). Daarnaast zijn het moeilijk bereikbare plekken voor het immuunsysteem en antibacteriële geneesmiddelen. De spirocheten weten dus dondersgoed waar ze zich moeten vestigen om veilig hun nare werk te kunnen verrichten zonder gestoord te worden door aanvallen van het immuunsysteem en antibiotica.

Die werkzaamheden van de spirocheten kunnen leiden tot spierzwakte, pijn in de (aanhechting van) spieren en pijnlijke en/of gezwollen gewrichten (Lyme-artritis). Geen wonder dat er bij Lyme vaak eerst diagnoses gesteld worden in het kader van wekedelen- en ontstekingsreuma. Ontstekingen in m’n knieën heb ik geregeld, vooral in de beginperiode had ik veel last van gezwollen en rode knieën.  Ook ontstekingen in m’n heup zijn me niet vreemd. Gelukkig wel van korte duur. Gewrichten zijn zeer aantrekkelijk voor Borreliabacteriën, de ontsteking ontstaat doordat de Borrelia gifstoffen produceert. Dit wordt inderdaad veel gezien in de knieën.

I called my pain meds to say that they were supossed to be stopping my pain.Borrelia is een nare bacterie die niet gemakkelijk te bestrijden is en dus onder andere veel invloed heeft op spieren en gewrichten. De mate en aanwezigheid van pijn zijn ook verbazingwekkend wispelturig. De onvoorspelbaarheid en vermoeidheid die ermee gepaard gaat maken het allemaal nog eens extra complex. Het is in dezen dus helaas geen kwestie van een pijnstillertje innemen of afleiding zoeken. Lyme pijn is namelijk geen kneuzing of liefdesverdriet.

 

Facebook reacties

2 Reacties

  • Reply
    Marcel Dezelak
    10 april 2016 at 20:04

    Goed de pijn van lyme beschreven⛓

  • Reply
    Sylvia Van Oudenhove
    10 april 2016 at 21:50

    Zo herkenbaar, zo realistisch en basic van lyme verstaanbaar geschreven/uitgelegd.

  • Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: