Stichting Onzichtbaar Ziek

Single! en Ziek – waarom ik wacht op mr. Perfect

Voor stichting Onzichtbaar Ziek schreef ik vorige maand de column Single! en Ziek – de eerste stappen in een onbekende wereld. Hierin kon je lezen over hoe ik het ervaar om voor het eerst in mijn volwassen leven single te zijn. Het ziek zijn maakt dit allemaal best wel ingewikkeld. Al is het alleen maar omdat ik nou niet bepaald vaak de deur uit ga dus weinig in de gelegenheid ben om mannen te ontmoeten. En als ik dan wel mannen ontmoet, dan is de kans groot dat hij niet helemaal voldoet aan mijn eisen. Ik ben ook niet op zoek naar zomaar een man. Ik ben namelijk aan het wachten op mr. Perfect.  Hieronder mijn column waarin ik uitleg wat ik bedoel met mr. Perfect

Waarom ik wacht op mr. Perfect

Na een relatie van bijna twaalf jaar zou het allesbehalve verstandig zijn om meteen weer in wat nieuws te duiken. Als je snel na een lange relatie een nieuwe relatie aangaat, spreek je van een rebound relatie, en die hebben zelden kans van slagen. Leuk voor een tijdelijke afleiding, maar meer dan dat wordt het vaak niet.

Nu ik ziek ben vind ik alleen-zijn vaak moeilijk. Al moet ik toegeven dat ik nooit goed ben geweest in alleen-zijn. Ik ben nou eenmaal een mensen-mens. Dus hoe fijn zou het zijn om een partner te hebben die er voor me is en mij af en toe zegt dat het allemaal wel goed gaat komen. Even een sterke arm om mijn schouder, mijn hoofd op iemands borst kunnen leggen en even niet hoeven nadenken of bang zijn. Het zou mijn leven een stuk prettiger maken.
Maar een relatie moet een aanvulling zijn en geen opvulling. Als ik nu in een relatie zou stappen zou ik niet eerlijk kunnen zeggen of ik echt verliefd ben of dat ik gewoon blij ben dat er iemand is die een groot gemis opvult. Zolang ik nog zoveel moeite heb met alleen-zijn en mij vaak eenzaam voel, moet ik dus niet aan een relatie beginnen.
Daarnaast heb ik nog een heleboel andere bezwaren. En alleen Mr. Perfect zal die bezwaren weg kunnen nemen. Ik wacht dus op Mr. Perfect!

Quote Single en ziek - sometimes what you're looking for

Mr. Perfect

Als ik het heb over Mr. Perfect dan denk je misschien aan een enorme hunk. Zelfverzekerd, stoer en toch lief, romantisch en zorgzaam. Een killer body, ogen om in te verdrinken en een flinke bos haar. Elke vrouw kan zich hier wel een beeld bij vormen. 

Als ik zeg dat ik op Mr. Perfect wacht, heb ik het alleen niet over bepaalde voorwaarden waaraan een toekomstige nieuwe vent moet voldoen. Ik heb het over het gevoel dat Mr. Perfect bij mij zal oproepen. Voor ik ooit aan een nieuwe relatie ga beginnen, zal ik compleet, totaal, hopeloos en tot over mijn oren stapelverliefd moeten worden.
Mocht zo’n verliefdheid mij nooit overkomen, dan eindig ik waarschijnlijk als zo’n oud, eenzaam kattenvrouwtje.  Mijn kattenallergie zal ik waarschijnlijk vergeten zijn door mijn geheugenproblemen door Lyme. En met veel huisdieren valt het in elk geval niet zo op dat ik de hele dag tegen mezelf aan het praten ben. Praten tegen huisdieren doen wel meer mensen toch? Anyway, ik dwaal een beetje af …

Waarom ik wacht

Even terug naar Mr. Perfect en de reden dat ik aan het wachten ben tot hij mij komt veroveren.
Voorheen was ik zorgeloos en goed van vertrouwen. Naïef misschien zelfs wel een beetje. Maar daar is niet heel veel meer van over. De persoon die ik jarenlang het meest vertrouwde van iedereen heeft daar iets in beschadigd. Mijn relatie werd verbroken terwijl ik erg ziek was en in de meest kwetsbare tijd van mijn leven zat. 

Nu is het absoluut niet makkelijk om een relatie te hebben met iemand die ziek is, dat geef ik gelijk toe. Had ik dan gewild dat hij bij me was gebleven alleen maar omdat het niet goed met mij ging? Nee. Absoluut niet. Als het er niet meer is, dan is het er niet meer. Hoe pijnlijk ook, eerlijkheid is dan altijd het beste.

Dit neemt niet weg dat gedumpt worden in zo’n heftige periode in je leven iets doet met je. In elk geval met mij wel. Van mijn zelfvertrouwen of gevoel van eigenwaarde was niet meer veel over. En toen bleek dat mijn ex niet alleen de relatie verbrak, maar ook meteen al het contact, gebeurde er ook iets met mijn vertrouwen in anderen. Ik had namelijk andere verwachtingen. Zoals dat als je bijna twaalf jaar je leven met iemand gedeeld hebt, je altijd wel een bepaalde betrokkenheid en interesse zou hebben naar elkaar. Naar mijn gevoel is dat ook een vorm van goed fatsoen, zeker als een van de twee ziek is.
Inmiddels weet ik dat het hebben van verwachtingen, zelfs als het gaat om naar mijn idee normale beleefdheidsvormen, niet handig is. Je kan erdoor gekwetst worden.

quote single en ziek - love comes to those who

Angst om gekwetst te worden

Gekwetst worden wil ik niet meer. Eigenlijk natuurlijk nooit meer. Maar zeker nu niet. Momenteel heb ik al genoeg redenen om angstig en verdrietig te zijn. Ik heb veel pijn. Mijn lichaam haalt geregeld de raarste capriolen uit. Mijn hoofd stopt af en toe met werken waardoor ik functioneer op het niveau van een dementerende bejaarde. Mijn behandelingen hebben tot nu toe weinig effect en er is geen arts die mij kan vertellen of het ooit beter zal gaan worden. Genoeg dus om mij zorgen om te maken en hierdoor is het ontzettend moeilijk om mij open te stellen. Het voelt zelfs als haast onmogelijk.

Maar wie weet … misschien ooit op een dag … komt Mr. Perfect voorbij en leert hij mij weer te vertrouwen…

Oh, en alvast een nieuwtje. Er komt sowieso een deel drie van Single! en ziek. Namelijk Single! en ziek – Mogelijkheden en Specificaties. 🙂

 

Facebook reacties

8 Reacties

  • Reply
    Chris Barzanov
    15 april 2016 at 10:33

    Leuk geschreven. Niet de ‘ kat uit de boom kijken ‘ … begin maar meteen met het nemen van een kat 🙂

    • Reply
      Joey Zwetsloot
      16 april 2016 at 07:03

      Chris Barzanov weet je niet meer hor verdrietig ze was toen ze lissi wegdeed

  • Reply
    Hein Karman
    15 april 2016 at 20:38

    Hoi Marleen. Dit is de tweede keer dat ik dit schrijf. Net ging er dus iets niet goed. Maar zoals jij jouw gevoelens verwoord. Kan het eigenlijk niet anders dan dat de juiste persoon al om jou heen dartelt.
    Ik volg je al vanaf november 2014 en ben onder de indruk van jouw strijdvaardigheid. Ook heb ik veel waardering hoe Quinta de beperkingen verwoord. Begrijpelijk en herkenbaar. Heel bijzonder. Wens alle lymies en medemensen het beste toe. !

    • Reply
      Marleen
      16 april 2016 at 10:43

      Beste Hein,

      Dank je wel voor jouw berichtje en de lieve woorden. Leuk dat je al zo’n tijd mijn blog volgt! En Ik ben zelf ook ontzettend blij met de bijdragen van Quinta hier, omdat ik denk dat veel zieke mensen in haar columns herkenning zullen vinden! Jij ook het beste!

      Liefs,
      Marleen

  • Reply
    Monica Viel
    15 april 2016 at 21:18

    Misschien gaan we daar ook wel weer gelijk in op Marleen…ben benieuwd!! ❤️❤️

  • Reply
    Single! en ziek - mogelijkheden en specificaties
    31 mei 2016 at 08:44

    […] hoe ik het ervaar om zowel single als ziek te zijn. (De eerste stappen in een onbekende wereld en Waarom ik wacht op mr. Perfect) Ik had genoeg inspiratie om een derde column te schrijven met dit onderwerp. En het zou zomaar zo […]

  • Reply
    Single en ziek - de eerste stappen in een onbekende wereld
    14 november 2016 at 09:17

    […] Single! en ziek – Waarom ik wacht op mr. Perfect […]

  • Reply
    De uitslag van het genetisch onderzoek dunne vezelneuropathie – Lyme leven
    16 juni 2017 at 10:40

    […] komende tijd dus nog maar een beetje fitter worden, mr. Perfect aan de haak slaan en I’m good to go! […]

  • Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: