Mandy

Wil je Mandy sponsoren, ga dan naar de teampagina Miles voor Marleen

Teamlid Mandy

Mandy is mijn ‘oudste’ vriendinnetje. Ik ken haar het langst van al mijn vriendinnen. Vanaf de basisschooltijd waren we onafscheidelijk. In de zomervakanties, als we elkaar een paar weken niet zagen doordat we op vakantie gingen, dan schreven we elkaar brieven. Wat hebben wij veel gelachen met elkaar. Als ik aan het contact met Mandy terug denk, dan denk ik voornamelijk aan heel erg veel giechelen. Ik denk dat onze ouders er af en toe gek van werden.

Op latere leeftijd groeiden we een beetje uit elkaar en er is best een tijd geweest dat we elkaar niet meer spraken. Via Hyves (ja…. echt waar… ) zijn we weer met elkaar in contact gekomen. Na een paar berichtjes heen en weer maakten we weer een afspraak en het was alsof het een week geleden was dat we elkaar voor het laatst gezien hadden. Soms heb je dat met vrienden… Het maakt niet uit hoe lang je elkaar niet gezien en gesproken hebt, je pakt het contact zo weer op! En juist dat is zo fijn aan onze vriendschap. Misschien verliezen we elkaar ooit weer eens uit het oog, maar we zullen elkaar altijd weer terug vinden, dat weet ik zeker!

Mandy is net bevallen van haar derde prachtige kindje. Als drukke, werkende moeder maakt ze tijd om zich in te zetten voor Lopen voor Lyme en dat vind ik echt ontzettend bijzonder.

Lopen voor Marleen.

Jaaaaaren geleden, ik denk 19 jaar (heel erg, maar ik weet niet eens meer hoeveel precies) kwam Marleen in mijn leven. We waren 11 a 12 jaar oud en lekkere eigenwijze pubers die precies wisten wat we wilden. Nu ik zo terugdenk moet het vast de ritmisch gym zijn geweest wat ons samen bracht. Maar vanaf het moment dat we elkaar ontmoet hadden waren we dikke hartsvriendinnen. We hebben ontzettend veel meegemaakt en beleefd samen.

Samen naar de Backstreetboys, tutten met make up en kleding, uuuuren lang kletsen over welke jongens we wel zagen zitten en noem maar op zo gek of we hebben het allemaal meegemaakt. Ik zou pagina’s kunnen vullen met onze belevenissen.

We zijn elkaar even een tijdje uit het oog verloren, maar zeker niet uit het hart. Andere interesses, verkeerde vriendjes etc. zorgden ervoor dat we  uit elkaar groeiden.

Maar oude liefde roest niet zullen we maar zeggen 😉 Als vanouds hebben we onze vriendschap een paar jaar geleden weer opgepakt en wat voelde het allemaal weer lekker vertrouwd.

Marleen heeft me al heel lang geleden verteld dat het niet zo lekker ging. Ze knapte maar niet op. Kreeg hier uiteindelijk psychologische hulp voor.Ze had goede en slechte dagen, maar de slechte had ze steeds meer dan de goede. Haar gevoel zei al die tijd dat er toch een oorzaak voor moest zijn, maar dit was er niet. Uiteindelijk is na een lange zoektocht gebleken dat ze de ziekte van lyme heeft. Een vreselijke rotziekte die van mijn bruisende vriendin een heleboel heeft afgenomen. Dit jaar is voor haar een hel geweest. En dan druk ik me zachtjes uit. Hartverscheurend om van dichtbij te zien wat die rotziekte met je kan doen.

Ik wil me volledig voor haar gaan inzetten om het geld bij mekaar te verzamelen wat nodig is voor haar behandeling. Dat is de rede dat ik 3 uur ga lopen voor lyme.Jullie kunnen me sponsoren via de link hierboven. Elke bijdrage is welkom, alle kleine beetjes helpen.

Hartstikke bedankt alvast!

Liefs Mandy

 

Facebook reacties
%d bloggers liken dit: