Beleving

Het is half 4 ’s nachts en het is stil

Buiten regent het. Ik hoor de druppels op de grond vallen. Dat is het enige geluid wat ik hoor. Verder is het stil. Stil en donker. Niet zo gek, aangezien het half vier ‘ s nachts is. Ik ben vaak wakker op dit soort tijden. Sterker nog…. Er zijn nachten bij dat ik helemaal niet slaap. Als ik in zo’n periode zit, dan ben ik al blij met vier uurtjes slaap. Iets is beter dan niets, denk ik dan altijd in dat geval.

Dat slapen heel erg belangrijk is om te herstellen van ziekten dat weet iedereen. Maar wat nou als het hebben van een ziekte ervoor zorgt dat je niet KAN slapen? Als je hoofd aanvoelt alsof je voor het slapen gaan nog 10 bakken koffie hebt gedronken? Als je in bed gaat liggen en je zo veel pijn hebt in je lichaam dat je niet kan slapen? Als je merkt dat het in je eentje in een donkere kamer liggen er voor zorgt dat alle pijnklachten nog duidelijker aanwezig zijn? Dat je het nodig hebt om afleiding te hebben om niet opgeslokt te worden door alles wat je voelt?

Soms lig ik in bed en maak ik me zorgen. Dan denk ik na over alles wat er speelt. Ik vraag me dan af hoe mijn toekomst eruit zal gaan zien. Of ik ooit helemaal beter zal gaan worden. Of ik weer aan het werk zal kunnen gaan. Gelukkig zal worden in de liefde. Of ik in mijn huis zal kunnen blijven wonen. Of ik mijn huis niet uiteindelijk op zal moeten zeggen omdat ik het niet meer kan betalen. Of dat ik meer hulp nodig zal hebben, waardoor alleen wonen niet meer haalbaar zal zijn. Al deze gedachten houden me dan uit mijn slaap. Wakker liggen doordat je aan het piekeren bent, dat heeft iedereen wel eens. De slapeloosheid die veroorzaakt wordt door piekeren heb ik nu gelukkig al een tijdje niet gehad. Dit speelt voornamelijk op de momenten dat ik somber ben en somberheidsklachten zijn er al een tijdje niet (dit klopt ik nu heel hard af, want ik wil dat graag zo houden!)

Op dagen dat ik veel pijn heb probeer ik mezelf hier van af te leiden. Ik heb dan visite of ik lig op de bank met mijn laptop op schoot en probeer wat te schrijven. Ik doe wat ik kan om een klein beetje bezig te zijn, zodat mijn aandacht ergens anders op gericht is. Maar op het moment dat ik dan wil gaan slapen…. In het donker liggen, met niks meer als mijn eigen gedachten en het gevoel in mijn lichaam… Het gevoel wat ik helemaal niet wil voelen. Waar ik eigenlijk voor weg wil lopen. Waar ik vooral mijn aandacht niet op wil richten. En dan zit ik weer eens beneden om half 4 ’s nachts met een kopje thee.

En wat is het dan stil om je heen…

Ook zijn er momenten dat ik niet aan het piekeren ben, de pijn wel meevalt en ik toch niet kan slapen. Dat zijn meestal de nachten dat ik het minst aantal uren slaap. Mijn hoofd voelt dan klaarwakker. Terwijl ik dan vaak doodmoe ben. Uitgeput. Het voelt dan alsof de borrelia bacterie mijn hersenen heeft uitgekozen als locatie van een groot feest. Dat ze daar allemaal samen zijn gekomen om vervolgens swingend de nacht daar door te brengen. Dit is een vorm van slapeloosheid die ontstaan is een paar maanden voor ik de diagnose kreeg. Ik omschreef het aan anderen als dat het zo ongeveer voelt alsof ik liters koffie gedronken had voor ik naar bed ging of alsof je veel oppeppende drugs gebruikt hebt, waardoor het slapen niet gaat, ondanks dat je wel moe bent. Zo voelt het ongeveer, alleen net een beetje anders.

Een lotgenoot heeft me een tijd terug uitgelegd dat dit zou kunnen komen door toxinen. Toxinen zouden er voor zorgen dat je hersenen overprikkeld raken. Ze zijn dan niet in staat om op een punt te komen waarbij je in slaap zou kunnen vallen. Of dit klopt weet ik niet, maar deze uitleg past in elk geval wel bij hoe het voelt. Meestal is het zo dat ik na een aantal nachten bijna niet of heel weinig slapen zo uitgeput ben dat ik ineens tussendoor een nacht van 12 uur heb. En perioden met slecht slapen wisselen zich af met perioden waarin ik juist heel veel slaap.

Door het ziek zijn en veel thuis zitten met weinig te doen, duren de dagen soms heel erg lang. Maar als de dagen ook nog eens opgevolgd worden met nachten waarin ik uren wakker ben…. Dan lijkt er helemaal geen einde aan te komen.

Slapeloosheid is een veel voorkomend symptoom bij de ziekte van Lyme. Dat is fijn, want online (godzijdank bestaat er internet) heb ik in de nachten gesprekken met anderen die ook ziek zijn en niet kunnen slapen. Dit maakt toch dat de nachten minder eenzaam voelen.

De ziekte van Lyme kan voor een heleboel verschillende klachten zorgen, waaronder ook slapeloosheid. Bij iedere Lyme patiënt is het klachtenverloop weer anders, maar het kenmerkt zich wel door heel veel verschillende (soms wisselende) klachten op meerdere gebieden. Om een beeld te kunnen geven van hoe de ziekte zich bij mij uit en waar ik het meeste last van heb, schrijf ik hier af en toe een bericht wat dan specifiek zal gaan over 1 symptoom en hoe ik die ervaar. Slapeloosheid is iets wat bij mij de laatste weken enorm speelt. Er zijn nog een aantal symptomen die enorm op de voorgrond staan op het moment, maar daarover schrijf ik in een volgend bericht meer.

Wie heeft er nog meer last van slapeloosheid? En hoe ga je hiermee om? Ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Facebook reacties

16 Reacties

  • Reply
    Klaske De Vries
    17 november 2015 at 14:33

    Arrggghhh echt super irritant!! En ik vind alles toch zwaarder wegen ’s nachts. Ik lig ook vaak wakker. Mijn hoofd is klaar wakker maar mijn lijf is te moe om er uit te gaan.. Nu 2 wkn begonnen met homeopatische slaappillen. Alleen de eerste nacht goed geslapen..!! Ik heb helaas geen goudentip voor je..

    • Reply
      Lyme leven - van Marleen
      17 november 2015 at 19:07

      Gouden tips zijn er denk ik ook niet… Hoort toch een beetje bij Lyme helaas. Heb er ook niet altijd last van. Slaap bepaalde perioden wel goed. Alleen ook wel heeeeeel vaak wakker helaas! Sterkte ook met de nachten!

  • Reply
    Petra
    17 november 2015 at 15:34

    Hoi Marleen, weet je zeker dat jij dit geschreven hebt? Ik herken echt elke letter in het gevoel dat je omschrijft en ik gebruik slaapmedicatie. Anders hou ik het ook absoluut niet vol…Sterkte meid en vannacht zal ik aan je denken hoor…

    • Reply
      Marleen
      17 november 2015 at 17:21

      Hoi Petra, vervelend dat jij er ook zo veel last van heb. Slaapmedicatie gebruik ik soms. Wil dit zo min mogelijk doen! Binnenkort de slaapmedicatie maar eens gebruiken die ik van Charlie heb gehad. Dat is op natuurlijke basis.. ben benieuwd! Heel veel sterkte ook! Als je Facebook hebt moet je me maar toevoegen als je wilt. Kunnen we elkaar misschien nog eens de nacht door helpen!

  • Reply
    Hendrika de Boer
    17 november 2015 at 15:37

    Sinds ik aan de antibiotica ben begonnen wordt ik elke nacht rond de klok van kwart over 3 wakker en dan word ik overvallen door een opgejaagd gevoel. Achteraf bleek ik een bloeddruk over de 200 te hebben. De medicatie om de bloeddruk te verlagen slaat goed aan maar de slapeloze nachten zijn er nu al 4 weken. Ik ben lichamelijk kapot. Dat lyme naast alle lichamelijke problematiek dit soort ellende ook veroorzaakt. Mijn huisarts heeft geadviseerd om naar rustgevende muziek te gaan luisteren een soort van meditatie. Je gedachten op een ander spoor proberen te krijgen. Je verhaal is voor mij heel herkenbaar. Vannacht maar eens proberen of het advies van de huisarts de juiste oplossing biedt.

    • Reply
      Lyme leven - van Marleen
      17 november 2015 at 19:06

      Ik heb zelf een hele tijd geprobeerd van die ademhalingsoefeningen te doen. Dan zocht ik mindfullnes filmpjes op youtube. Het helpt me soms wel ontspannen, maar kan nou niet echt zeggen dat ik er beter door ben gaan slapen helaas… maar goed… Af en toe slaapmedicatie, maar echt heeeeeeel af en toe. En heb hier nog iets natuurlijks liggen wat ik nog moet proberen. Ga ik vanavond doen. Niks irritanters als zo lang wakker liggen ook… 🙁

  • Reply
    Moontje
    17 november 2015 at 17:39

    ondanks dat ik geen lyme heb ik wel ik serieuze slaapproblemen, daardoor slik al geruime tijd slaapmedicatie!
    Dat helpt me gelukkig in te slapen want mij lukt het ook niet om spontaan in slaap te vallen!
    Nu hoorde ik gister van mijn huisarts dat als hij ziet dat deze medicatie op mijn lijstje staat ze mijn rijbewijs niet gaan verlengen!
    Dus ik moet er aan geloven… Afbouwen… En maar aan de slaap lekker thee en de homeopatische middelen!
    En mocht het niet lukken kan ik altijd op zoek naar jou!!

    • Reply
      Marleen
      18 november 2015 at 21:57

      Zal pittig worden voor je Moon! Maar je rijbewijs wil je wel houden, dat snap ik heel goed! Hoop dat het je lukt en anders helpen we elkaar wel de lange, donkere en stille nachten door! Knuffel

  • Reply
    Sofie
    17 november 2015 at 19:16

    Hoi Marleen! Ik kom voor het eerst op je blog en dit is meteen al herkenbaar ja. Bij mij hangt het slecht slapen vooral samen met over mijn grenzen gaan. Wanneer ik een drukke dag of avond heb gehad, en vooral als ik verschillende mensen heb gezien en gesprekken heb gehoord, dan doe ik geen oog dicht.

    Het gevoel van afleiding zoeken en je veel erger focussen op symptomen als je dan wil slapen herken ik ook, maar dan vaker overdag als ik alleen ben. Is er iemand bij me, dan heb ik afleiding daarvan.
    Sterkte! x Sofie

    • Reply
      Marleen
      18 november 2015 at 21:58

      Afleiding is voor mij ook wel heel belangrijk. En heb vaak logeetjes. Ook altijd fijn als ik weet dat er iemand in huis is. Geeft toch een veilig gevoel op momenten dat het slecht gaat. Gelukkig heb ik lieve, steunende vrienden die met liefde op mijn bank slapen regelmatig! Sterkte Sofie!

  • Reply
    Kathleen-Robin Lodewijckx
    17 november 2015 at 21:25

    Heel herkenbaar, de slaap niet kunnen vatten of rond een uur of 4 ineens weer wakker worden en weer een paar uur wakker liggen. Als ik niet teveel pijn heb, want met teveel pijn in spieren en gewrichten dan blijft het bij keren en draaien in bed en bidden dat het snel een beetje wil weggaan, maar anders sta ik vaak op en probeer beneden stilletjes wat huishouden te doen. Maakt niet uit wat uur het is ,ik denk dan het kan maar gedaan zijn. Maar meestal lees ik wat, sinds ik ziek ben ,ben ik een echte “booklover ” geworden. Even ontsnappen aan de realiteit en niet piekeren. My escape 🙂

    • Reply
      Marleen
      18 november 2015 at 22:00

      Ik kan ook niet goed blijven liggen hoor! Ik ga meestal naar beneden, schrijf wat, zet een serie op of luister muziek…. Boeken lezen was echt mijn ding, maar daar heb ik helaas niet echt de concentratie meer voor!

  • Reply
    Denise
    18 november 2015 at 20:49

    Hoi Marleen, ik zag je blog voorbij komen. Erg herkenbaar! Ik heb periodes gekend dat ik nog geen seconde had kunnen slapen en ik mijn vriend s’ ochtends beneden tegenkwam als hij ging ontbijten om naar zijn werk te gaan. Je leeft echt als een zombie en voor iemand die wel slaapt is het heel moeilijk te bevatten. Lastig vond ik te dealen met al die goedbedoelde adviezen als, je moet op tijd naar bed gaan, gewoon eerder opstaan in de ochtend, niet zo piekeren of geen tv kijken s’ avonds etc. Gelukkig heeft melatonine mij verbetering gebracht. Hoop dat jij ook iets vind waardoor je in ieder geval niet meer elke nacht wakker ligt. Binnenkort lees ik de rest van je blog. Liefs Denise

  • Reply
    Marleen
    18 november 2015 at 22:02

    Haha, wat jij schrijft is voor mij ook heel herkenbaar. Als mijn ex naar beneden kwam om 06.00u om te gaan werken, trof hij me ook vaak op de bank aan. Inderdaad niet uit te leggen aan anderen die het gevoel niet kennen. Kapot zijn en toch totaal niet in staat zijn om te slapen! En die adviezen werken op dit soort momenten ook niet. Heb je waarschijnlijk ook al minstens 100 keer geprobeerd? Melatonine heeft bij mij op bepaalde momenten wel effect, maar ook vaak niet. Hangt er een beetje af wat de reden van mijn slapeloosheid is op dat moment! Liefs, Marleen

  • Reply
    Sanne
    11 april 2016 at 00:35

    Eindelijk een herkenning wat het slapen betreft. Het is zo moeilijk uit te leggen. Het voelt inderdaad niet als gewone slapeloosheid. Ik leg meestal uit dat het voor mijn gevoel steeds 15 uur smiddags is en hoezo zou mijn lichaam dan besluiten te gaan slapen? Ik heb niet echt het idee dat die uitleg begrepen wordt. Ik mediteerde voordat ik lyme kreeg bijna iedere dag en ben helemaal thuis in ontspanningsoefeningen maar geen van die technieken helpt. Bij de revalidatie heb ik een lijst mee gekregen met leefregels om slapeloosheid tegen te gaan. 1 van die regels was iedere dag om dezelfde tijd opstaan. Met andere woorden wat er ook gebeurde mijn wekker ging om 7.30 uur. Ik heb het bijna anderhalve maand volgehouden en als ik er nu naar terug kijk vraag ik mij af wat ik mijzelf heb aangedaan! Ik heb overigens van alles geprobeerd van diazepam tot melatonine. Het enige wat mij helpt (niet iedere nacht helaas) is L tryptofaan, vitamine B6 en magnesium slikken. Is het meer mensen opgevallen dat er een ritme in het niet slapen lijkt te zitten? Een soort afbouw van uren slaap tot een nacht overslaan, dan nog een nacht slecht, vervolgens 12 uur slapen en dan een paar nachten normaal? Herkend iemand het als ik het heb over een herkenbaar specifiek gevoel in het hoofd (als een soort suizen) die er al is voordat het slapen weer mis gaat? Ik ben blij met deze blog en de reacties, ik bewaar hem voor als ik weer eens moet uitleggen wat er met het slapen misgaat. Dank je wel! Groetjes Sanne

    • Reply
      Marleen
      12 april 2016 at 22:04

      Hoi Sanne,

      Allereerst bedankt voor jouw reactie en fijn dat je wat hebt aan mijn blog. Ik ben het er wel mee eens dat je zelf vaak een hoop kan doen door bepaalde regelmaat in te bouwen, maar dat is inderdaad als je het hebt over ‘normale’ slapeloosheid. Het is bij mij ook niet zo dat ik mijn dag/nachtritme verschuif, want in zo’n periode kan ik gewoon helemaal niet echt slapen. Zowel in de avond niet als overdag. Dus dat valt niet te vergelijken met slapeloosheid op een andere manier voor mijn gevoel.
      Een specifieke cyclus is me nooit opgevallen erin, maar ik heb er dan ook niet echt op gelet. Een specifiek gevoel in mijn hoofd heb ik wel. Maar ik zou het niet omschrijven als suizen, maar zou ook niet weten hoe ik het wel zou kunnen omschrijven eigenlijk. Ik hoop dat je er heel snel minder last van gaat krijgen. Sterkte!!

      Liefs,
      Marleen

    Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: