Angel

Wil je Angel sponsoren, ga dan naar de teampagina Miles voor Marleen.

Teamlid Angel Lopen voor Lyme

Om er achter te komen hoe lang ik Angel al ken, ben ik oude foto’s gaan bekijken. De eerste foto’s van ons samen zijn in 1999 gemaakt. Dat zal dan ook het jaar zijn geweest dat we elkaar hebben leren kennen via een gemeenschappelijke vriendin. Angel werd al snel 1 van mijn beste vriendinnetjes. We zaten in de puberleeftijd toen we met elkaar om gingen. Als puber waren wij typische ‘hangjongeren’. Samen met een aantal vrienden hingen wij rond bij een schoolgebouw of op een voetbalveld bij een plaatsje in de buurt. Jointjes roken en goedkope wijn drinken. (geen zorgen, het is met ons beiden gewoon goed gekomen uiteindelijk.. 😉 ) Het ene weekend bracht en haalde mijn vader ons en het weekend daarop was Angels moeder dan weer aan de beurt. Die arme ouders! Flink onder invloed maakten we er altijd een sport van om zo hard en vals mogelijk mee te zingen met een cdtje. I believe I can fly van R. Kelly en Nobody’s wife van Anouk waren favoriet. Voornamelijk omdat ze ook ontzettend uitnodigen om heel hard op mee te gaan blèrren. In de jaren dat Angel en ik veel met elkaar omgingen hebben we ontzettend veel lol gehad met elkaar. Zoals vaak gebeurd zijn we op een gegeven moment uit elkaar gegroeid en hebben we geen contact gehad, op een enkele keer afspreken om bij te kletsen na. Sinds een klein jaartje proberen we al weer wat te plannen, maar op de 1 of andere manier komt dit er toch steeds niet van. Desondanks zei Angel meteen dat ze wilde helpen door mee te doen aan Lopen voor Lyme. Als je ooit zo goed bevriend geweest bent met elkaar, dan zal dat nooit echt helemaal verwateren en blijf je om elkaar geven en elkaar helpen als het nodig is. Angel laat door mee te doen echt zien dat ze een ongelooflijke top vriendin is en ik ben haar dan ook ontzettend dankbaar. Het zou mooi zijn als Lopen voor Lyme ook de aanzet geeft tot weer wat meer contact met elkaar.

Angel vertelt waarom ze mee doet met Lopen voor Lyme

Jeetje ik zou niet eens meer weten waar en wanneer ik Marleen heb leren kennen…

Wat ik wel weet is dat we in een korte tijd heel close zijn geworden en dag in dag uit samen waren!

Wat we vooral deden waren de slechte puber activiteiten waar we de grootste lol om hadden… Lekker Lambrusco drinken (wat ik nu als wijnkenner me echt niet voor kan stellen) en jointjes roken!

We gingen elk weekend naar onze vriendengroep in nieuw-Vennep beginnen op het diosveld beetje chillen… Door naar de Antonius (met grote ergernis van de politie) en afsluiten in de ring of de stip waar we gasten ontmoeten uit BIJNSDORP;)

Jeetje elke week hetzelfde maar wat was het leuk!!!

Vader Danny had af en toe wat te voortduren met deze meiden… Dan was het: pap Hoe laat kom je ons halen… Danny: 11 uur bij de witte kerk….. Ahhh pap das echt te vroeg… En dan werd het uiteindelijk toch 01.00 met veel zeuren… Dan kwam paps weer met zijn fotocamera aanzetten waar wij niet zoon zin in hadden maar hij was er wel! Of nog een andere keer dat ik op me bek ging in de voortent en wie moest me weer oprapen… Tsja iedereen kan zich wel bedenken wat voor tijd wij hebben gehad:)

Eigenlijk best vreemd want hoe snel we samen zijn gekomen, zo snel zijn we ook uit elkaar gegroeid allebei een ander pad gekozen maar dat was prima!

En toch blijven sommige vriendschappen altijd bestaan al zie je elkaar jaren niet. Er zijn personen die altijd in je hart blijven en dat is ook de reden dat ik voor Winterpeen deze uitdaging aan ga! 

Zo’n levendige meid verdient het om te leven zoals elk ander van haar leeftijd! 

Dus lieve mensen sponsor mij zodat Marleen een gezonder leven krijgt met veel liefde en mooie momenten:) Sponsoren kan op de teampagina van Miles for Marleen

Alvast bedankt!

Facebook reacties
%d bloggers liken dit: